κι αν νομίζεις πως, για να γκρεμίσω επέστρεψα αυτούς... π' επανειλημμένα επεδίωξαν να σκοντάψω... μοναχά για να τους δείξω, πως δεν έπεσα βρίσκομαι εδώ... αν για να τους αντιμετωπίσω, πρέπει τ' ανθρώπινα μου ν' απαρνηθώ... άκοπη τη νίκη τους προσφέρω!!!   

μοναχά σαν τ' αστραπόβροντα, αν τις μήνιγγες διαπεράσουν... βεβηλώνοντας βάναυσα, τ' άβατο των προσωπικών σου διεργασιών... επανειλημμένα, παρά φύση, κτηνωδώς... τ' εγκεφαλικά σου κύτταρα... ξανά, ξανά, ξανά και ξανά! κατορθώσουν να βιάσουν... τότε μονάχα, αντάμα μ' αυτούς, η βαλβίδα της καρδιάς σου, να πάλλει λαχταρά...τούτο να 'ναι άραγε, το συν... της ου…

μια αδυναμία στη σκιά της, πόσα χαρίσματα άραγε μπορεί να κρύψει; κι αντίστροφα… ένα χάρισμα, πόσες αδυναμίες μπορεί νʼ αποκρύψει, με την παρατεταμένη του εκπομπή, έντονου κι ανέσπερου φωτός… που ʻναι αλήθεια όχι πιο εύκολο, μα πιο συνετό, να ερευνήσει κανείς;;;

σαν σκηνοθέτες επιθυμίες, φόβους, αποτυπώνουν που φωλιάζουν στη ψυχή του καθενός… στούντιο κινηματογραφικό, αυτό τ’ ανθρώπινου εγκεφάλου σκηνές απ’ το μέλλον αναπαριστούν… ενδόμυχα, ασυνείδητα, ενστικτωδώς… και καταγράφουν… καταγράφουν όχι μονάχα όλα όσα έχουμε βιώσει, μα κι αυτά, που έχουμε εμείς οι ίδιοι επιλέξει να μας συμβούν…

σκέψεις… τι είναι τελικά οι σκέψεις;;; γιατί …

στ’ απροσδιόριστα όρια τους… όσο πιο ευφυής ο αντίπαλος, τόσο πιο περίπλοκο το παιχνίδι… θα επιχειρήσει να βάλει το θύμα του, σ’ ένα ελεγχόμενο περιβάλλον… κι όσο μεγαλύτερο είναι αυτό, τόσο ευκολότερος ο έλεγχος… θα προσφέρει, θα τάζει, θα πετά… δολώματα, κόκκαλα, όπως στο σκυλί… και θα παρατηρεί, θα βρίσκει την αδυναμία σου… και θα σου δίνει λίγο ακόμα… λίγο απ’ αυτό που σ’…

τώρα αρχίζει… 
θέλεις μήπως, να τη γράψεις εσύ; όχι όμως μ’ ένα απλό sms, μην επενδύεις σ’ αυτά… θα φτάνουν πάντοτε ή πολύ νωρίς ή πολύ αργά και θ’ αυτοκαταστρέφονται… άλλωστε, ο γραπτός λόγος ανέκαθεν μπορούσε και να παρερμηνευθεί και να παραφραστεί, έτσι ώστε να εξυπηρετεί μονάχα, τις δικές μας εκφραστικές ανάγκες… τη δική μας εκφορά… 
μάτια… 
από ‘κει μάθε να διεισδύεις… από ‘…